Geef mij wind en zeilenWhat I write, I walk. What I lead, I live. Maar dat is de kop, de rest is interessanter.
Geef mij wind en zeilenIk groeide op in Friesland, het soort jeugd dat ruikt naar wind, water en nat touw. Al vroeg was ik op de Friese meren. Zeilen, varen, de wind leren lezen voordat ik een balans kon lezen. Uitwaaien, tot je hoofd weer helder is.
Die vroege les is nooit helemaal weggegaan. In de natuur denk ik nog steeds het best, daar landen besluiten het rustigst, daar wordt de ruis die hoort bij het leiden van organisaties weer hanteerbaar.
"Geef mij wind en zeilen." De rest los ik wel op.
Kijk op mijn Instagram en je ziet steeds hetzelfde: zee, zon, strand, bergen. In de zomer wandel ik in Oostenrijk en Italië. In de winter ski ik. Elke dag ben ik buiten, en de meeste dagen ren ik.
Dat is geen hobbyrubriek. Daar komt mijn energie vandaan. De ideeën die ik op maandag de bestuurskamer in breng, ontstaan meestal het weekend ervoor, ergens langs een kustpad of een bergpad. Tomeloze ideeën, noemt mijn man het. Een gave en een risico tegelijk.
Ik ben van nature een enthousiasteling. Ik zie mogelijkheden voordat ik problemen zie.
"Bij nee begint het pas." Als iemand nee zegt, wordt het pas interessant. En wat ik het mooist vind, is mensen om me heen die komen opdagen met discipline, diepe toewijding en de moed om stappen te zetten.
En er is iets nieuws bij gekomen: AI. Ik werk AI-fluent van binnenuit, niet vanuit de consultancy-pitch. Het betekent dat ik sneller beweeg, op meer plekken impact maak, en meer energie uit het werk haal dan in jaren. Wat vroeger een week kostte, kost nu een middag. Waar vroeger een team analisten voor nodig was, doe ik soms zelf, met scherpere context.
Meer combinaties. Meer impact. En, op de een of andere manier, meer energie dan ooit. Dat is het ritme van dit hoofdstuk. Minder te bewijzen, meer te doen. De patroonherkenning van iemand die als CEO in de stoel zat toen de cijfers binnenkwamen, nu vermenigvuldigd met tools die drie jaar geleden nog niet bestonden.
Een model dat ik bouwde vanuit de operatorsstoel, niet vanuit de consultancy-deck. Het juiste ritme van deze vier maakt teams die echt kunnen bewegen.
Werk met een vast tempo. Heldere afspraken over input en output. Voorspelbaarheid is wat mensen op hun best laat presteren.
Bouw momenten van vertraging in. Focus, reflectie en creativiteit zijn waar groei begint, niet in de volgende vergadering.
Leiderschap is een zorgplicht. Vraag wekelijks of je obstakels hebt weggehaald en of iedereen de juiste informatie en middelen heeft.
Maak voortgang zichtbaar. Leg uitkomsten naast afspraken. Benoem afwijkingen vroeg en kies samen de volgende stap. Niet om te beschuldigen, maar om te versnellen.
En dan begint het werk.
Vier de mijlpalen. Leid met positiviteit.
Laat groei gebeuren in het juiste tempo.
Kleine daden van empathie bouwen het diepste vertrouwen.
Leid met integriteit. Kies het moeilijkere goede.
Kom afspraken na. Wees consistent in je voorbeeld.
Een rustige leider bouwt een open cultuur.
Eerst kalmte. Vertrouwen volgt.
Ik werk zoals ik denk dat buiten het best werkt: begin met blik, bouw daarna samen. Ik begin niet met een diagnostisch onderzoek van zes weken. Dat komt later, en alleen als het echt nuttig is.
Een analyse van een afstand. Mijn lezing van het bedrijf en waar de kans ligt, op basis van wat van buiten de kamer zichtbaar is.
Een gegronde inventarisatie van binnenuit. Scherper, gevalideerd, met de rommelige details die alleen de mensen in de stoelen kennen.
Inhoud, inspiratie en heldere doelen om meteen mee te beginnen. Niet over drie maanden. In de eerste werkweek.
Uitvoeringssteun als je dat wilt. Hands-on, niet vanaf de zijlijn. De vorm daarvan (fractional CEO, operating partner, adviseur) hangt af van wat bij het moment past.
Dat is het ritme. Eerst de blik van buiten, dan het werk van binnen, dan beweging vooruit. Zonder het consultancytheater.
Bekijk de vier diensten →